Materiały uzupełniające z lekcji bibliotecznych

Agnieszka Szczepanik    29 listopada 2016
z_lekcji
Adaptacje filmowe (w przygotowaniu)
Biblia – książka nad książkami
Historia książki (w przygotowaniu)
Ortograficzne ćwiczenia
Prasa
Teatr
Wzory opisów bibliograficznych w notatkach
(w przygotowaniu)

Biblia – książka nad książkami

Grafika: Pixabay, CC0 Public Domain

W opracowaniu wykorzystane zostały:
1) DOWLEY Tim: Przewodnik biblijny. Warszawa : „Łaska i Pokój” 1992. ISBN 83-85006-37-0
2) http://www.biblia.info.pl/template.php?tpl=index
3) KOZAK Wioletta: Mapa mentalna, czyli twórcza technika notowania. Kielce: Wydawnictwo Pedagogiczne ZNP 2002. ISBN 83-7173-115-9
4) ŚWIDERKÓWNA Anna: Prawie wszystko o Biblii. Warszawa: „Stentor” 2002. ISBN 83-86018-92-5

Ortograficzne ćwiczenia

0

Poniższe słowniki i opisy zasad pomogą Wam doskonalić się w dziedzinie ortografii:

z zasadami pisowni i interpunkcji
sprawdzanie pisowni i interpunkcji
Prezentacje opublikowane w Internecie z ćwiczeniami i wskazówkami:
bez_bledow
na_piatke
na_wesolo
rz
Wybrane strony poświęcone ortografii – z informacjami, zabawami i ćwiczeniami:
dyktanda brudzewski logofigle
ortofrajda dla_dzieci ortografka
pisupisu superkid zyraffa

A wszystkim, którzy mają wątpliwości, czy należy dbać o poprawność ortograficzną, polecam artykuł Tomasza Powyszyńskiego Dlaczego powinniśmy pisać zgodnie z obowiązującą ortografią.


 

Prasa

prasa_tabela

prasa_schemat

Polecam stronę z obszernymi informacjami na temat polskiej prasy.


Teatr

 Krótka historia teatru

Teatr antyczny

  • przedstawienia na świeżym powietrzu, w amfiteatrze
  • tematyka mitologiczna
  • zasada trzech jedności: akcji, miejsca i czasu
  • decorum, czyli współzależność między stylem (formami wyrażania) utworu
    a jego tematyką
  • maski określające charakter bohatera
  • jaskrawe kostiumy, buty na koturnach
  • jednocześnie na scenie nie więcej niż 3 aktorów oraz chór
  • aktorzy to wyłącznie mężczyźni

 

Teatr średniowieczny

  • dominacja tematyki religijnej
  • zgodność wystawianych sztuk z rokiem liturgicznym (na Boże Narodzenie – historia Narodzenia Pańskiego, na Wielkanoc – Misterium Męki Pańskiej)
  • wartości dydaktyczne wystawianych sztuk (bohater wybiera między dobrem
    a złem, a następnie ponosi konsekwencje swojej decyzji)
  • scena symultaniczna (jednocześnie ukazane wszystkie miejsca rozgrywanej akcji, a aktorzy przechodzili od jednej dekoracji do drugiej)

 

Teatr elżbietański

  • odejście od zasady trzech jedności i decorum
  • wprowadzenie na scenę postaci fantastycznych (duchy, zjawy, wiedźmy)
  • niejednoznaczność i zmienny charakter bohaterów
  • tematyka sztuk: władza, moralność, tragiczna miłość
  • podział na sceny i akty
  • rezygnacja z masek

ważna postać: William Szekspir

 

Teatr oświecenia

  • nawiązywanie do zasady trzech jedności
  • komedie realistyczne (brak elementów fantastycznych)
  • jednoznaczność bohaterów (bohater jest albo dobry, albo zły)
  • sztuki odgrywane kameralnie, w jednym pokoju
  • dydaktyczna funkcja teatru
  • w Polsce pierwszy teatr publiczny

ważne postaci: Molier, Stanisław August Poniatowski

 

Teatr romantyczny

  • rezygnacja z zasady trzech jedności i decorum
  • wprowadzenie monumentalnych scen zbiorowych
  • kompozycja otwarta dramatu (brak wyraźnej akcji, sceny bez powiązania, niekiedy nie ma podziału na akty i sceny)
  • tematyka sztuk: władza, artysta, wolność, moralność, konflikt między jednostką a społeczeństwem
  • mieszanie groteski i tragizmu, bohaterów ludowych i przedstawicieli wysokich rodów
  • najważniejszy element dramatu to bohater romantyczny
  • określenie dramatu romantycznego jako niesceniczny (niejednorodność tematyczna, monumentalne sceny zbiorowe)

 

Teatr modernistyczny

  • nawiązania do romantyzmu i antyku
  • wprowadzenie elementów baśniowych, ludowych
  • nurt symboliczny w dramacie dążenie do wywołania nastroju: gestem, wyrazem twarzy, sposobem zachowania
  • teoria „teatru ogromnego” (połączenie plastyki, muzyki i literatury; stosowanie zasady trzech jedności; poruszanie tematyki narodowej; wprowadzanie tłumu na scenę)
  • powstaje dramat naturalistyczny ukazujący środowisko społeczne

ważna postać: Stanisław Wyspiański

 

Teatr w dwudziestoleciu międzywojennym

  • trzy koncepcje teatru:
    • Konstanty Stanisławski – metoda przeżywania, maksymalnych emocji na scenie
    • Edward Craig – aktor ma dziwić się roli, grać jak manekin
    • Witkacy – Teoria Czystej Formy (dzieło nie może naśladować rzeczywistości, najważniejsza jest jego szokująca, nietypowa forma, treść trzeba odrzucić)
  • Polskaświat w dramatach Witkacego jest zdeformowany, dominuje parodia i groteska, brak ciągu przyczynowo-skutkowego, brak chronologii, często celowe odrzucenie sensu

ważna postać: Witkacy

 

Teatr współczesny

  • eksperymenty teatralne
  • świat w dramacie zniekształcony, karykaturalny
  • pojawienie się antybohatera (bierny, nie wpływa na przebieg akcji)
  • przemieszanie gatunków literackich
  • w utworach dużo groteski, absurdu, ale też symboli
  • drwina ze stereotypów
  • elementy zaskoczenia, szokowanie
  • nieokreślone miejsce i czas akcji, brak ciągu przyczynowo-skutkowego,
    brak chronologii
  • kontrowersyjne adaptacje utworów

Twórcy polskiego teatru

Polecam internetowy słownik teatralny, który dokładniej wyjaśni niezrozumiałe pojęcia.

W opracowaniu wykorzystane zostały:

1) ANDRZEJEWSKA Jadwiga: Edukacja czytelnicza i medialna. Język i rodzaje mediów. Rodzaje teatru i sztuk teatralnych. Ziębice : „Wersus – ZWPD” [2002]. ISBN 83-87194-27-1.
2) BORYCZKA, Bożena. Oni tworzą teatr. W: Praktyczny przewodnik po Internecie [CD-ROM]. Bydgoszcz ; Warszawa: „Branta” 2004
3) Od tragedii do groteski. „Victor Gimnazjalista”  2001 nr 21 s.32-33